Opublikowano 3 komentarze

Kolor karoserii ma znaczenie!

Tak, moi drodzy, okazuje się, że to, jakiego koloru jest nasz samochód, nie jest sprawą błahą… Nie chodzi tu bowiem ani o modę, ani nawet o widoczność na drodze zapewniającą nam bezpieczeństwo. Nie, to sprawa dużo bardziej… powiedziałabym… przyziemna.

Otóż… jak nauczyłam się z piosenki „My Yellow Car” z kanału Super Simple Songs, kolor naszego auta determinuje nasze wybory zakupowe. Nie wierzycie? No to posłuchajcie sami:

No i co pan zrobisz? Nic, pan nie zrobisz. Masz pan zielone auto, to teraz tylko brokuły, ogórki, cukinia, no, może ewentualnie sałata. Ale to i tak nieźle, pomyśl pan lepiej o biedaku, co jeździ niebieską beemką… Tak, poza borówkami to już chyba tylko ser pleśniowy Lazur…

No dobrze, a tak na serio, to świetna piosenka do nauki i utrwalania nie tylko kolorów, nazw warzyw i owoców, ale także całych struktur zdaniowych: Let’s go for a drive, Let’ go buy…, które się w piosence wielokrotnie powtarzają.

Zapraszam Was do poznania moich pomysłów na wykorzystanie tej piosenki na zajęciach. Oprócz filcowego zestawu, który stworzyłam specjalnie z myślą o tej piosence, przygotowałam dla Was także inne ciekawe pomoce do pracy z tym utworem. Miałam okazję przed ostatnim lockdownem przetestować je na żywym organizmie i nieskromnie polecam :).

Mój filcowy samochodzik to uproszczona wersja modelu z tego zestawu (tam też znajdziecie szablon). Uproszczona, bo autek trzeba wyciąć osiem, więc nie ma się co bawić w szczegóły. Ale w komplecie i tak prezentują się zacnie:

Ja moje samochodziki wprowadzałam zaraz po lekcjach o środkach transportu. Proponuję zacząć zajęcia od prezentacji powyższego zestawu i szybkiej powtórki kolorów. Następnie rozkładamy przed uczniami karty obrazkowe z warzywami i owocami (watę cukrową na razie trzymamy schowaną) występującymi w piosence. Bierzemy jeden z samochodzików i prosimy dzieci, by jeszcze raz nazwały jego kolor, a następnie pokazujemy na karty obrazkowe i pytamy: Can you see anything yellow here? (Proponuję zacząć od żółtego, bo najprawdopodobniej uczniowie nie będą mieli wątpliwości, jak nazywa się pasujący do tego koloru owoc). Yes, it’s a banana! I w ten sposób wprowadzamy po kolei pozostałe owoce i warzywa.

Jeśli chcielibyście przygotować własne karty obrazkowe do tego tematu, możecie skorzystać ze stworzonych przeze mnie flashcards (obrazki z https://www.rawpixel.com). Oprócz owoców i warzyw występujących w piosence pojawiają się w moim zestawie także inne, które wprowadziłam z myślą o starszych przedszkolakach. Możecie w ten sposób rozszerzać słownictwo.

Jeśli ktoś jeszcze nie wie, śpieszę poinformować, że po zalaminowanych kartach obrazkowych można bezkarnie mazać suchościeralnym flamastrem. Dzięki temu warzywa i owoce na każdych zajęciach demonstrują inne emocjonalne stany.

Zanim zaczniemy pracę z piosenką, możemy karty obrazkowe porozwieszać w różnych miejscach w sali. Potem puszczamy Let’s go for a drive i w trakcie piosenki demonstrujemy uczniom taki oto magiczny samochodzik zmieniający kolory:

Pomysł z wykorzystaniem foliowej koszulki zaczerpnęłam ze świetnego szkolenia Booktelling for Teachers niezawodnej i niezastąpionej Marysi Bursche z Head Full of Ideas. Na koszulce malujecie permanentnym markerem wzór samochodziku (ja wydrukowałam sobie pierwszy lepszy z Internetu i odrysowałam na koszulce kontury). Do środka wkładacie kolorowe kartki (moje są zalaminowane). Kolory są ułożone zgodnie z kolejnością występowania w piosence. I oczywiście kiedy w piosence i na obrazku pojawi się dany kolor auta, jest to dla uczniów sygnał, że należy udać się do karty obrazkowej z odpowiednim warzywem lub owocem.

Na końcu pojawia się cotton candy, którego ja wcześniej nie wprowadzałam, więc kolor różowy wywołuje lekką konsternację i wielkie zadowolenie uczniów, kiedy okazuje się, że chodzi o watę cukrową. Można przy tym podstępnie zapytać uczniów, czy jest to owoc czy warzywo ;).

Na kolejnych zajęciach możecie posłużyć się filcowym zestawem do demonstrowania słów piosenki. Potrzebny będzie wam taki zbiór:

Ja robiłam tak, że chowałam warzywa, owoce i watę za samochodzikami w odpowiednich kolorach, puszczałam piosenkę, a przed pojawieniem się nazwy artykułu spożywczego zatrzymywałam muzykę i prosiłam uczniów, żeby sami zgadli, co ukrywa się za danym autkiem.

A do ćwiczenia kolorów z młodszymi uczniami przygotowałam taką prostą kartę pracy. Dzieci wypełniają obrazki odpowiednimi kolorami, oczywiście właściwie je nazywając.

A gdyby Wam jeszcze było mało, możecie przygotować własne Memory Game ze stworzonego przeze mnie zestawu zawierające poszerzone słownictwo (obrazki z https://www.rawpixel.com):

Mam nadzieję, że skorzystacie z moich pomysłów i zainspirujecie się piosenką.

Życzę Wam udanych kolorowych zakupów! 🙂

Opublikowano 1 komentarz

Farm animals – pomysły i inspiracje

Zwierzęta gospodarskie to z jednej strony temat niezbędny i przez dzieci zwykle lubiany (nawet jeśli krowę znają tylko z obrazków), z drugiej zaś… sami powiedzcie – ile razy można śpiewać „Old McDonald”? Na szczęście pomysłów na to, jak w ciekawy sposób przedstawić ten temat, by samemu się nie zanudzić, jest wiele. Ja dziś chciałabym Wam przedstawić te, które wykorzystują filcową tablicę.

Właśnie ukazał się mój artykuł w czasopiśmie Get Creative, w którym dzielę się pomysłem na wykorzystanie opakowań po produktach odzwierzęcych (butelka po mleku i nakrętki, pudełka po jajkach) do zrobienia zwierzęcego targu. W tym poście temat będzie ten sam, ale ujęty w formie, którą tygrysy kochają najbardziej na świecie :).

Ponieważ temat jest niezwykle popularny i pomysłów w świecie Internetu jest cała masa, pomyślałam, że nie ma sensu wyważać otwartych drzwi. Postanowiłam zatem zrobić przegląd najlepszych moim zdaniem inspiracji na zajęcia o farmie z wykorzystaniem filcowej tablicy.

Do wprowadzenia słownictwa, czyli nazw zwierząt gospodarskich, doskonale nadają się piosenki i wierszyki proponowane przez mój niedościgły wzór – Wendy z Flannel Board Fun. Na początek polecam jej prostą rymowankę Open up the Barn Door, w której zwierzęta skrywają się w filcowej obórce.

Przed ujawnieniem każdego ze zwierząt warto dodać efekt akustyczny. Na Youtube można znaleźć odgłosy wszelkich zwierząt. Ja mam zgraną taką playlistę odgłosów paszczowych i zanim wprowadzam nazwę danego zwierzęcia, staram się zaintrygować dzieci poprzez puszczenie odpowiedniego dźwięku. Dzieci próbują zgadnąć, co to. Czasem nie jest to wcale łatwe.

Wendy proponuje też świetną piosenkę, dzięki której możemy zorganizować dzieciom wycieczkę na farmę: Grandma’s Farm.

Myślę, że ta piosenka może być idealną okazją do tego, żeby zafundować uczniom odrobinę ruchu. „Jeździmy” z dziećmi naszym wyobrażonym traktorem po całej sali. W różnych miejscach poukrywane są filcowe zwierzęta, które w czasie zwrotek umieszczamy na tablicy filcowej.

Ale u Wendy znajdziecie dużo więcej inspiracji. Koniecznie zobaczcie jej wersję nieśmiertelnego Old McDonald, cudowną piosenkę Three Muddy Pigs, którą moi uczniowie uwielbiają, czy Quack, Quack Went the Little Yellow Duck, dzięki której znów możemy zaprosić uczniów do poruszania się (ten sam zestaw kaczuszek można też wykorzystać do zaśpiewania popularnej piosenki Five Little Ducks i poćwiczyć z dziećmi liczenie). A w ramach story time może pokusicie się o stworzenie własnego zestawu do klasyka – Little Red Hen.

Ale nie tylko u Wendy możemy znaleźć świetne pomysły. Urzekła mnie zaprezentowana na stronie Totally Toddler. historyjka z udziałem zwierząt z farmy. Znajdziecie tam inspirację do stworzenia własnych filcowych zwierząt. Poniżej zaś książeczka How Kind autorstwa Mary Murphy w formie mini teatrzyku. Czyż ta historyjka nie jest urocza?

Inną pełną wdzięku historyjkę i stworzone do niej filcowe wycinanki znalazłam na blogu Mel’s Desk. Jeśli chodzi o zawarte w niej słownictwo, jest trochę bardziej wymagająca, ale dzięki licznym powtórzeniom powinna być do ogarnięcia dla starszych przedszkolaków. Zawsze można ją też trochę uprościć. Poniżej znajdziecie filmik z tekstem książeczki The Mouse and the Apple autorstwa Stephen Butler, o której pisze Mel.

A jeśli szukacie prostej alternatywy dla hitu Old McDonald, to polecam piosenkę ze strony Madigan Reads. Autorka nie jest w stanie określić, na jaką melodię śpiewa tę piosenkę. Sprawdziłam – melodia Marry Had a Little Lamb pasuje do tego tekstu znakomicie! 🙂

Szablony do wycięcia zwierząt gospodarskich możecie znaleźć np. tutaj.

A jeśli posiadacie już w swoich zasobach obrazki z bohaterami z farmy, możecie wykorzystać metodę naprasowywanki i szybko stworzyć filcową wersję takich pomocy.

Na koniec mała inspiracja ode mnie. Chciałam Wam zaprezentować stworzoną kiedyś przeze mnie Mrs Hen. Jest ona nie tylko postacią z filcowej tablicy, ale również pacynką (dwa kawałki filcu skleiłam klejem na gorąco), którą można włożyć na dłoń, a w jej wnętrzu ukryć filcowe jajka, które kurka, jak to kurka znosi z wdziękiem :). Na zajęciach można pozwolić dzieciom wyciągać jajka z wnętrza brzucha. Oczywiście uczeń po wylosowaniu jajka nazywa kolor swojej zdobyczy. Jest to idealny patent nie tylko na lekcje o farmie, ale też na Wielkanoc.

Jak Wam się podobają takie pomysły na lekcje o mieszkańcach wiejskiej zagrody? A może macie własne super patenty? Koniecznie dajcie znać w komentarzach :).

Opublikowano 9 komentarzy

Dirty winter clothes – filcowa moda i magia prania

Zima to ostatnio smutny czas, bo po świętach kończą się związane z codziennością tematy typowo zimowe… Bałwan i sporty zimowe stają się powoli abstrakcją znaną jedynie z obrazków w książkach, a nie z prawdziwego życia. Na szczęście nadal jeszcze w sezonie zimowym następuje obowiązkowa zmiana garderoby, co może być doskonałą okazją do wprowadzenia słownictwa z tego zakresu.

Pomysł na piosenkę o malej Sally, której jest zimno, powstał dawno temu, kiedy jeszcze uczyłam w szkole podstawowej. Chodziło mi o to, żeby wprowadzać kolejne części garderoby po jakimś łatwo wpadającym w ucho refrenie. Po latach powstała taka oto, trochę uproszczona wersja dla przedszkolaków:

Little Sally, it’s getting cold.
Little Sally, put something on.
Put on your sweater (socks, trousers, coat etc.)/x2

W szkole dzieci same proponowały, w jaką część garderoby należałoby teraz przyodziać naszą bohaterkę. Z przedszkolakami nie zawsze jest tak łatwo, czasem trzeba ich naprowadzić. Ale nawet jeśli to my podamy nazwę danego ubrania, do dzieci będzie należało odnalezienie go na filcowej tablicy i nałożenie go na filcową dziewczynkę.

Bo oczywiście w Angnieszkowie wszystkie ubrania i sama Sally są filcowe. Ma ona też swojego męskiego odpowiednika, wystarczy jej nieco skrócić fryzurę i powstanie np. Johnny. Tak prezentują się nasi filcowi bohaterowie w wersji nude (mam nadzieję, że nie zostanę posądzona o nieobyczajność 😉 ):

Oczywiście należy najpierw wprowadzić naszych studentów w klimat pory roku. Tu możemy przypomnieć szybko słownictwo związane z pogodą. Na pewno musimy podkreślić, że dzieciom jest zimno i trzeba ich natychmiast ubrać. Przy czym, nie startowałabym od nagusieńkich postaci. Dla przyzwoitości 😉 przyodziałabym je wyjściowo w coś lekkiego, typu T-shirt, spodnie czy spódnica. Przy okazji możemy zapytać dzieci: What are they wearing?

Poniżej prezentuję cały zestaw ubranek, który wyprodukowałam. (Mam ten zestaw wycięty w trzech różnych wersjach kolorystycznych, bo wykorzystuję go także do pracy w grupach, o czym za chwilę.)

Śpiewając piosenkę, ubieramy po kolei naszego bohatera lub bohaterkę. Jeśli mamy kilka zestawów i tablic filcowych, dzieci mogą pracować równocześnie w kilku grupach, co szczerze uwielbiają. Należy im tylko od razu dać wydzielone zestawy, żeby nie było kłótni o kolor danego ubrania.

Kolejnym etapem zabawy z ubrankami jest coś, co tygrysy lubią najbardziej, czyli… brudzenie się!

Ponieważ dzieci po dość jednak statycznej czynności, jaką jest śpiewanie i ubieranie postaci, potrzebują trochę ruchu, zapraszamy je do powstania i wejścia z nami w historię Sally, która poszła na spacer:

Now, Sally is ready for a walk! Everybody, let’s stand up and let’s have a walk! Let’s walk slowly, slowly and faster, faster, really fast! Let’s run, run, run! And… STOP! Look! There’s a muddy puddle!

Wszystkie te czynności przy dużej grupie możemy wykonywać w miejscu, a jeśli liczebność grupy i wielkość sali pozwala, możemy też poruszać się po kole. W momencie zauważenia kałuży nauczyciel może rzucić przed siebie szarfę i takie same szarfy może wręczyć uczniom. Zaś na tablicy filcowej pod stopami Sally kładzie filcową kałużę. Jeśli dzieci pracują w grupach, każdy zespół dostaje kałużę, którą umieszcza na swojej tablicy w odpowiednim miejscu.

A muddy puddle? Yes, it’s a muddy puddle! Let’s have some fun! Let’s jump in the muddy puddle! Let’s jump really high! Let’s jump really fast! Jump, jump, jump! Splash, splash, splash!

I tu możemy pozwolić na odrobinę szaleństwa, w końcu kałuża jest tylko na niby ;). Dzieciaki skaczą po kałużach bez opamiętania, to świetna okazja do pozbycia się nadmiaru energii. Ważne jednak, by rozentuzjazmowane dzieci usłyszały nauczyciela, który na koniec dodaje:

Oh, no! Look at you! Look at me! Look at Sally! We are dirty!

W tym momencie na ubraniach Sally powinny pojawić się szare plamy. Ważne, żeby przynajmniej jedna wylądowała na każdej części garderoby! I znów, przy pracy w grupach, filcowe plamy dostają też uczniowie i umieszczają je na ubraniach swojej bohaterki lub bohatera.

Dzieci ponownie siadają w kole. Ubrania Sally są kompletnie brudne czeka nas zatem porządne pranie! I tu z pomocą przychodzi mi moja tajna broń w postaci pralki, a właściwie puszki na spinacze do bielizny zakupionej kiedyś we Flying Tiger.

Wiem, że ta puszka cieszyła się swego czasu dużym powodzeniem wśród nauczycieli przedszkolnych. Ale muszę Wam powiedzieć, że dzięki niezwykłym właściwościom filcu pranie w niej filcowych wycinanek to prawdziwa MAGIA! Moi uczniowie doznawali absolutnego szoku, kiedy pokazywałam im tę prostą sztuczkę po raz pierwszy. Sami zobaczcie:

Piosenkę Some washing we will do śpiewamy kilka razy. Jeśli grupa nie jest bardzo liczna, można zrobić rundkę, w czasie której dzieci podają sobie puszkę z rąk do rąk i każdy przez kilka sekund potrząsa pralką w rytm piosenki. Moje dzieci były zachwycone. Patrzenie na wirujące w pralce pranie potrafi być naprawdę hipnotyzujące! 😉

Wróćmy jeszcze na chwilę do etapu zdejmowania ubranek. Ważne, by nie zrobić tego hurtem. Chodzi o to, by znów wykorzystać sytuację komunikacyjną i każdy element garderoby po kolei nazywać. Mówimy zatem: Oh, look at that coat/hat/scarf/etc.! It’s so dirty! We have to wash it. Let’s take it off and put it into the washing machine. Jeśli dzieci pracują w grupach, każda grupa postępuje zgodnie z poleceniami nauczyciela. Ubranka mogą jednak lądować we wspólnej pralce.

Uwielbiam moment wyjmowania czystych ubranek z pralki. Uwierzcie mi, w sali jest przez chwilę absolutna cisza poprzedzająca głośne „Wow!” TE UBRANKA SIĘ NAPRAWDĘ UPRAŁY! We did it!!!

Potem może jeszcze nastąpić etap rozwieszania ubranek na sznurku i przypinania ich spinaczami. Ale szczerze polecam tę czynność dla najstarszych grup przedszkolnych. Przypięcie klamerki do bielizny okazuje się dla wielu przedszkolaków czynnością zbyt trudną. Choć z drugiej strony, może warto ją ćwiczyć i żeby nie frustrować zbytnio naszych uczniów, wystarczy im dyskretnie pomóc.

Osobiście bardzo lubię wykorzystywać ten zestaw na moich zajęciach i zawsze ilekroć go przynoszę, okazuje się wielkim sukcesem. Bardzo Wam polecam stworzenie własnego. Jeśli chcielibyście, bym zamieściła szablony, dajcie koniecznie znać w komentarzach. Jeśli będzie ich wystarczająco dużo, pokonam wrodzone lenistwo, przygotuję szablony i je tu zamieszczę 😉

Edit:

Cieszę się, że moje pomysły na wykorzystanie filcowych ubranek w czasie lekcji o zimowej garderobie spotkały się z tak dużym zainteresowaniem. Postanowiłam zamieścić tu szablony, które z pewnością ułatwią Wam wykonanie własnego zestawu.

Szablony są darmowe, ale będzie mi bardzo miło, jeśli pobierając je, udostępnisz stronę https://angnieszka.pl/ i fanpage fb https://tiny.pl/7psxs na swoim profilu i polecisz ją znajomym, zwłaszcza takim, których tematyka mojego bloga może szczególnie zainteresować 🙂

Opublikowano 3 komentarze

Red car, blue car – o podróżowaniu w filcowym świecie

Nie miałam dotychczas w swoich filcowych zasobach pomocy edukacyjnych ilustrujących różne środki transportu. Miałam za to książeczkę typu pop-up pt. „Red Car, Blue Car” wydawnictwa Little Tiger Press i już dawno kusiło mnie, żeby wykorzystać jej walory

Prezentowane w tej niepozornej książeczce ilustracje Lisy Verrall to proste bryły, które z łatwością dają się odwzorować w formie filcowych wycinanek.

W końcu udało mi się stworzyć taki zestaw. Wycinanie go to była prawdziwa frajda! 🙂 Wy też możecie przygotować własny, korzystając z narysowanych przeze mnie gotowych szablonów.

Starałam się maksymalnie uprościć kształty pojazdów, zachowując jednak podobieństwo do tych z książeczki, bo moje pomoce mają stanowić w pewnym sensie przedłużenie lektury. Czy mi się to udało? Zobaczcie sami:

Niestety, jak się niedawno dowiedziałam, książeczka nie jest już dostępna na rynku i wydawnictwo nie planuje dodruków. Szczęściarze, którzy już mają ją w swoich zasobach, mogą połączyć wspólne czytanie z zabawą filcowymi pomocami. Ale jeśli należycie do grupy osób, która spóźniła się z zakupem, nadal możecie przygotować własne filcowe środki lokomocji na podstawie zamieszczonego niżej darmowego szablonu i skorzystać z moich pomysłów na ich wykorzystanie. Gorąco polecam! 🙂

WPROWADZENIE SŁOWNICTWA

Nazwy poszczególnych pojazdów proponuję wprowadzić za pomocą nieśmiertelnej piosenki „The Wheels On the Bus”, której tekst poddajemy oczywiście stosownej obróbce. Pierwsza zwrotka pozostaje bez zmian.

The wheels on the bus go round and round… all day long.
(Wykonujemy koliste ruchy rękami, naśladując koła autobusu.)

Natomiast w następnych zwrotkach prezentujemy nazwy kolejnych środków transportu, np. w taki sposób:

The wings on the plane go whoosh, whoosh, whoosh… all day long.
(Ręce rozpostarte, naśladujemy lot samolotu.)

The little car goes vroom, vroom, vroom… all day long.
(W dłoniach trzymamy niewidzialną kierownicę.)

The very long train goes choo, choo, choo… all day long.
(Jedna ręka w górze rytmicznie ugina się w łokciu.)

The big baloon goes puff, puff, puff… all day long.
(Nadymamy policzki, ręce złączone nad głową imitują balon.)

The very fast rocket goes zoom, zoom, zoom… up to the Moon.
(Ręce wyprostowane, łączą się wysoko nad głową, tworząc czubek rakiety.)

Oczywiście wraz z odśpiewaniem i zademonstrowaniem za pomocą gestów każdego z powyższych wersów, na tablicy pojawia się odpowiedni element filcowego zestawu.

COLOURS

Nieprzypadkowo nasze pojazdy są w różnych kolorach. Jeśli kolory są już choć trochę znane przez dzieci (a zwykle tak jest przy wprowadzaniu tego typu słownictwa), możemy po prostu pytać o kolor poszczególnych środków transportu, np. What colour is the bus? a na kolejnych lekcjach proponować zgadywanie, co nauczyciel ma na myśli mówiąc np.: I’m thinking of something yellow.

Kolory można też wpleść w tekst prezentowanej wyżej piosenki wprowadzającej słownictwo, np. „The little red car goes vroom, vroom, vroom…”

Tablica filcowa nadaje się też świetnie do zabaw typu:

  1. WHAT IS MISSING?
    – w tajemnicy przed uczniami zabieramy jeden z pojazdów, a dzieci mają zgadnąć, którego brakuje.
  2. ODWRÓCONE KALAMBURY
    – jeden z uczniów stoi za tablicą i nie widzi, co się na niej znajduje, a reszta grupy musi gestami pokazać mu prezentowany na tablicy pojazd, tak, by odgadł jego nazwę.
  3. WHAT HAS CHANGED?
    – ustawiamy pojazdy w określonym porządku (z młodszymi dziećmi proponuję ograniczyć się do nie więcej niż czterech obiektów na raz ) i prosimy dzieci o zapamiętanie go. Następnie potajemnie przestawiamy jeden z obiektów i pytamy dzieci, co się zmieniło.

Prezentowany zestaw środków lokomocji pozwala również na przećwiczenie zwrotów przeciwstawnych typu: high – low albo up – down, slow – fast, big – small itp.

HIGH AND LOW
Dzielimy z uczniami tablicę filcową na dwie części: górną i dolną. Można je oddzielić wyraźną granicą (np. długi pasek filcu oddzielający dwie połowy), ale można też ustalić z uczniami za pomocą gestów, którą część tablicy nazwiemy high, a którą low.

Warto najpierw zrobić rozgrzewkę i poprosić dzieci, by podnosiły i opuszczały ręce, raz szybciej, raz wolniej na komendę: Put your hands up high, put your hands down low.

Następnie pytamy uczniów o poszczególne środki transportu: Does it go high or low? i umieszczamy każdy z nich na odpowiedniej części tablicy.

Na koniec prosimy dzieci, by słuchały wypowiadanych przez nas nazw pojazdów (najpierw wolno i stopniowo coraz szybciej). Jak usłyszą nazwę obiektu latającego, mają za zadnie wstać, jak wypowiemy nazwę pojazdu lądowego, mają usiąść. Mogą przy tym wołać odpowiednio high albo low.

PASAŻEROWIE NA GAPĘ

Tablica filcowa daje możliwość chowania niespodzianek pod prezentowanymi na niej elementami. Dlatego warto pod poszczególnymi środkami transportu ukryć np. zwierzątka, albo przedmioty, czy osoby, których nazwy niedawno wprowadziliśmy. Następnie prosimy uczniów, by zgadywali: Guess who is travelling by bus. Nie ujawniamy oczywiście od razu odpowiedzi, ale np. wystawiamy na początek część pasażera.

Polecam też wprowadzić modyfikację kultowej zabawy „Little Mouse” i schować myszkę pod wybranym środkiem lokomocji (w miejsce myszki można podstawić dowolne zwierzątko) a po uzyskaniu od uczniów odpowiedzi, gdzie się ona ukryła, wyrecytować rymowankę:

Little mouse, little mouse, playing hide and seek.
Are you hiding behind the …red car…?
Let’s have a peak.

Zabawa wywołuje zwykle wiele emocji 🙂

Zapraszam do pobrania darmowego szablonu i życzę miłego wycinania 🙂

A jak się pospieszycie i wprowadzicie słownictwo jeszcze przed świętami, to możecie je potem wykorzystać też na Christmasowych zajęciach. Wszystkie środki transportu mogą być przecież dziecięcymi zabawkami, więc warto się pobawić, że są to prezenty gwiazdkowe i poukrywać je w pudełeczkach lub torebkach prezentowych pod choinką.

A jakie są Wasze pomysły na wykorzystanie powyższego zestawu? Koniecznie podzielcie się w komentarzach! 🙂

Opublikowano 4 komentarze

Jesień, karty pracy i nauka zdalna…

Dziś będzie krótko…

Chciałam się po prostu podzielić z Wami bardzo prostymi kartami pracy, które przygotowałam dla młodszych dzieci na czas pracy zdalnej. Chodziło mi o to, żeby móc wysłać je rodzicom i żeby dzieci mogły przygotować dla siebie materiały, którymi będą manipulować w czasie uczestniczenia w zajęciach zdalnych. Bo dobrze wiemy, że bierne oglądanie tego, co tam pani wyprawia w komputerze, może szybko znudzić, zwłaszcza najmłodszych odbiorców. A Kiedy zaprosi się ich do działania, to już zupełnie inna sprawa…

Materiały wykorzystać można do następujących znanych i lubianych piosenek o tematyce jesiennej:

Szablony do druku i pomysły na wykorzystanie tej piosenki prezentowałam tutaj. Wycięte i pokolorowane jabłka w trzech kolorach dzieci mogą wykorzystać zamiast kolorowych piłek.

Kasia Brzozowska w ramach konferencji Get Creative Now prezentowała fajny pomysł na bardzo proste wykorzystanie tej piosenki i kolorowych listków. Dzieci po prostu dotykają rączką listki w odpowiednich kolorach w rytm piosenki. Dzieci w domach mogą wykorzystać wycięte i pokolorowane własnoręcznie listki z przygotowanej przeze mnie karty pracy.

Ja jeszcze śpiewam z dziećmi piosenkę własnego autorstwa na melodię The Wheels on the Bus:

The autumn leaves are falling down,
Yellow, red, orange and brown.
The autumn leaves are falling down,
All over the town.

Po każdorazowym odśpiewaniu powyższego refrenu dośpiewujemy, na co nasze jesienne listki spadają. Za każdym razem podajemy inną część ciała i oczywiście na niej umieszczamy nasze listki.

They are falling on my head/ tummy/ back/ foot/ shoulders

Jeśli chcecie pobrać materiały do druku, wystarczy, że klikniecie w link pod obrazkiem. Możecie przesłać materiały rodzicom, ale proszę, zaproście ich przy okazji także na moją stronę i fanpage na fb https://tiny.pl/7psxs :).

Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym nie zachęciła Was do przygotowania również filcowych wersji jabłek, listków i drzewka na podstawie załączonych szablonów. Ja prezentowałam treść piosenek na tablicy filcowej przed kamerą, a dzieci to samo robiły w domach ze swoimi papierowymi pomocami.

Dajcie znać, czy jesteście chętni na więcej tego typu prostych kart, które pewnie będę teraz produkować oprócz filcowych pomocy.

Do usłyszenia! 🙂

Opublikowano 2 komentarze

Jabłka dobre nie tylko na szarlotkę i KONKURS z nagrodami!!!

To jeden z moich ulubionych jesiennych tematów. Przy okazji jabłek można oczywiście wprowadzać nazwy także innych jesiennych owoców (np. pear, plum, grapes), ale już same jabłka wystarczą do stania się głównym tematem zajęć. Dziś garść pomysłów na zajęcia z jabłkami w roli głównej.

U mnie jabłka są oczywiście filcowe, podobnie jak drzewo, na którym rosną. I to właśnie od niego zaczynam jabłkową opowieść. Żeby jednak stopniować napięcie, nie pojawia się ono od razu w całości. Najpierw pokazuję koronę drzewa, która przypomina dziwną zieloną chmurkę. Dzieci próbują zgadywać, co to jest i nazywają kolor.

Potem dokładam pień drzewa i wszystko staje się jasne:

Wtedy proszę dzieci o podniesienie rąk do góry. Machamy rękami wysoko i wszyscy stajemy się drzewami kołyszącymi się na wietrze.

Następnie układam jabłka na koronie drzewa, ale pustą stroną (bez wyrazu twarzy) skierowaną do widza. Wspólnie je liczymy, określamy kolor.

Ważne, by już na tym etapie wprowadzić konkretną nazwę drzewa – apple tree.

Teraz trzeba nasze owoce jeszcze tylko trochę zaczarować. Dlatego biorę w dłoń moją magiczną różdżkę i wypowiadam kilka razy zaklęcie, dotykając po kolei każdego z jabłek: Abracadabra, abracadee, apple apple smile to me! Po każdym takim zaklęciu odwracam jabłko na stronę z uśmiechem.

Kiedy uśmiechnięte jabłka rosną już na naszym drzewie, możemy wprowadzić pierwsze dwa wersy piosenki Way Up High in the Apple Tree (ale jeszcze ich nie śpiewamy):

Way up high in the apple tree (podnosimy wysoko ręce i delikatnie machamy nimi w górze)
five red apples smiled down at me. (pokazujemy pięć palców i uśmiechamy się szeroko)

Młodszym dzieciom (2-3lata) można zaprezentować „na sucho” także dalszą część piosenki, natomiast ze starszymi (4-6 lat) możemy już przystąpić do wspólnego odśpiewania piosenki, dodając w odpowiednich miejscach adekwatne gesty:

I shook that tree as hard as I could (mocno machamy rękami w górze)
Down came an apple, mhmm… it was good (podnosimy z podłogi niewidzialne jabłko, udajemy, że je jemy i potem gładzimy się po brzuchu).

Wersja piosenki, z której ja najchętniej korzystam, to ta z The Learning Station: https://www.youtube.com/watch?v=fKmFHRrkFuQ , ale można znaleźć także inne, osobiście polecam np. to niezwykle pogodne i energetyczne wykonanie z The Kiboomers: https://www.youtube.com/watch?v=KMNy3mdgqlI

Oczywiście w czasie śpiewania piosenki demonstrujemy spadanie i „znikanie” jabłek na tablicy filcowej.

Kiedy dla dzieci stanie się jasne, o co chodzi w piosence, proponuję dokonać pewnej jej modyfikacji. Można to zrobić na kolejnych zajęciach z piosenką. Potrzebne nam będą piłeczki w trzech kolorach: czerwonym, zielonym i żółtym.

Ja dotychczas używałam kolorowych pomponów, ale w dobie pandemii proponuję zamienienie ich na łatwiejsze do zdezynfekowania piłeczki plastikowe (moje doświadczenie pokazuje, że przedszkola często takimi dysponują). Rozdajemy je dzieciom, np. śpiewając piosenkę One red apple, two red apples, three red apples, four (na melodię One potato…), oczywiście przy dwóch kolejnych kolorach dostosowując tekst piosenki. Następnie prosimy dzieci, by podniosły do góry ręce z piłeczkami. I śpiewamy:

Way up high in the apple tree
three apples smiled down at me.
I shook that tree as hard as I could.
Down came one red apple, mhmm it was good.

Oczywiście po kolei zmieniamy kolor spadającego jabłka, aż w końcu nic nam nie zostanie. Na koniec możemy posegregować wszystkie jabłka, np. wrzucając je do woreczków lub pojemników o odpowiednich kolorach.

Z jabłek możemy też zrobić szarlotkę, np. śpiewając z dziećmi taką oto piosenkę (wybaczcie ten koszmarny clip, ale piosenka jest całkiem fajna): https://www.youtube.com/watch?v=cnJBWoofg5M

Do prezentacji treści piosenki przyda się nasza filcowa jabłonka oraz tytułowy apple pie, pod którym możemy ukrywać spadające z drzewa owoce (najpierw jednak muszą nam one spaść na głowę). Moje ciasto wygląda tak:

Kiedy dodamy odpowiednie gesty ilustrujące treść piosenki, możemy ją wykorzystać jako przerywnik ruchowy w czasie zajęć.

Do stworzenia własnego drzewka i zestawu jabłek może Wam się przydać przygotowany przeze mnie bardzo prosty szablon.

A jeśli temat jabłek Was zainteresował, zachęcam do zajrzenia na stronę Felt Board Magic, gdzie znajdziecie całą masę cudownych filcowych inspiracji do wykorzystania tego jesiennego motywu http://www.feltboardmagic.com/tag/apples/

Życzę Wam jesiennych zajęć pachnących szarlotką!



Opublikowano 7 komentarzy

Filcowe emocje w Get Creative!

Wielka radość! Czytelnicy Get Creative mogą przeczytać mój artykuł w najnowszym numerze czasopisma! Możecie go też przeczytać w całości na mojej stronie. Zapraszam również po gotowe szablony!

W jesiennej edycji magazynu Get Creative możecie poczytać o tym, jak zaczęła się moja przygoda z filcem. Prezentuję także pomysły na zajęcia o emocjach w połączeniu ze słownictwem związanym z pogodą. Poznacie mojego przyjaciela – Mike’a i posłuchacie historii o niezwykle uczuciowych latawcach.

Jeśli chcecie przeczytać artykuł w całości, kliknijcie przycisk poniżej. Zachęcam też do prenumerowania czasopisma, bo to kopalnia niesamowitych pomysłów!

A dla osób, które chciałyby wykorzystać moje pomysły na zajęciach, przygotowałam szablony do wydruku. Dzięki nim przygotowanie pomocy będzie dużo łatwiejsze. Zapraszam!

Opublikowano 3 komentarze

Kameleon Leon – zabawny sposób na powtórzenie nazw kolorów i części ciała

Kameleon jest niewątpliwie zwierzęciem mocno eksploatowanym w literaturze dziecięcej. Nic w tym dziwnego, jego niezwykłe właściwości i opanowana niemal do perfekcji umiejętność kamuflażu kojarzy się z magicznymi mocami. Motyw dostosowywania koloru ciała do otoczenia łatwo można wpleść w zajęcia językowe i wykorzystać go do powtórki słownictwa.

Moja ulubiona historyjka o kameleonie została zainspirowana jednym z opowiadań ze zbiorku Joanny Krzyżanek Pieski Tereski. Jest to książka dla dzieci wczesnoszkolnych napisana po polsku i przeznaczona do nauki czytania metodą sylabową. Zawarte w niej opowiadania są bardzo proste i opierają się na wielu powtórzeniach, co ma oczywiście ułatwić dziecku samodzielne czytanie.

Joanna Krzyżanek Kameleon Leon

Nauce języków powtarzalność zawarta w opowiadanej historii też oczywiście bardzo sprzyja, dlatego od razu postanowiłam wykorzystać potencjał opowieści o kameleonie Leonie, który siadał na różnych przedmiotach i dostosowywał do nich kolor wszystkich części swojego ciała oprócz języka, bo ten zawsze pozostawał różowy.

Przetłumaczyłam sobie historyjkę na angielski i dostosowałam do potrzeb oraz umiejętności moich uczniów. Następnie wycięłam z filcu zielonego gada i kilku jego kolorowych sobowtórów a także przedmioty, na których mógłby usiąść.

Kształt mojego kameleona zainspirowany jest uroczą książką A Color of His Own autorstwa Leo Lionni. Wydał mi się najprostszy do wycięcia a jednocześnie najbardziej zbliżony do wizerunku prawdziwego kameleona.

Jednak muszę Wam się przyznać, że kilkakrotne wycinanie tego ślicznego, mocno zakręconego ogonka było dla mnie nie lada wyzwaniem. Dlatego stworzyłam szablon z uproszczonym ogonkiem. Nadal jest zakręcany. Ale nie musicie go w całości wycinać, a jedynie narysować spiralnie biegnące linie na wyciętym z filcu kole, w które ogon się jakby zwinął. Śmiało – częstujcie się! Klikajcie, drukujcie, wycinajcie! 🙂

Szablon do wycięcia owoców możecie pobrać tu.

Zastanawiałam się, co zrobić z językiem i wpadłam na pomysł, by wykorzystać do jego prezentacji trąbkę urodzinową, która rozwija się po dmuchnięciu w nią, wydając przy tym niedający się zignorować dźwięk.

Moja jest akurat czerwona, nie różowa. Ale to nie ma większego znaczenia. Ważne, że rozwija się z hukiem i robi na dzieciach niesamowite wrażenie.

Zapraszam do obejrzenia krótkiego filmu, na którym prezentuję fragment historyjki i efekt trąbki.

Oczywiście można tworzyć kameleony w dowolnych kolorach i deseniach. Przedmioty, na których siada, można też odpowiednio modyfikować. Na przykład jeśli chcemy akurat powtórzyć nazwy owoców albo warzyw, sadzamy gada na jabłkach, śliwkach i brokułach, innym razem możemy go posadzić na różnych częściach garderoby, jeśli właśnie te planujemy powtarzać.

Mój filcowy kameleon powstał chyba około dwóch lat temu i wciąż dzielnie mi towarzyszy. Dzieci bardzo lubią tę historyjkę, bo jest tak prosta, że mogą ją opowiadać razem ze mną. Najmłodsi „opowiadają” ją głównie przy pomocy gestów – po prostu wskazują poszczególne części własnego ciała. Mogą też bezkarnie wystawiać język, co zwykle wzbudza wiele radości.

W tym roku, za sprawą Marysi Bursche z bloga Head Full of Ideas (https://www.fullofideas.pl/) i jej niesamowitego szkolenia „Booktelling for Teachers” poznałam jeszcze jednego kameleona z książki Emilly Gravet Blue Chameleon. Marysia sprzedała na szkoleniu całe mnóstwo wspaniałych pomysłów na pracę z tą książką, zamierzam je oczywiście wkrótce wykorzystać i połączyć z moim starym dobrym kameleonem Leonem.

Opublikowano Dodaj komentarz

Sprawdzony sposób na letnie upały – filcowe lody owocowe

Oto kolejny wakacyjny temat, którego nie może zabraknąć na zajęciach w przedszkolu. No bo sami przyznajcie – czy znacie dziecko, które nie lubiłoby lodów? No właśnie…

Poza tym lodowe kulki są świetną okazją do powtórzenia słownictwa takiego jak: kolory, nazwy owoców, liczebniki (możemy przecież policzyć gałki), czy np. konstrukcji: „Can I have a …?” Możemy przy okazji wprowadzić także słowa takie jak: ice cream cone, flavor itp.

Takie kolorowe filcowe desery można przyrządzić w bardzo prosty sposób. Wystarczy wyciąć kilka kółek w odpowiednich barwach i dwa stożki imitujące lodowe rożki, które można łatwo ozdobić, rysując na nim flamastrem przecinające się ukośne linie.

Jeśli natomiast chodzi o owoce, to możecie skorzystać z przygotowanego przeze mnie szablonu, który wystarczy wydrukować, a następnie przekalkować na arkusz filcu i wyciąć.

Tak przygotowane pomoce posłużą nam do zabawy w robienie lodów. Oprócz filcowych materiałów przyda się także łyżka do lodów oraz średniej wielkości miska.

Wszystkie kulki lodów wrzucamy do miski i staramy się nie zdradzać dzieciom jej zawartości. Na tablicy natomiast umieszczamy filcowy wafelek oraz różnobarwne owoce, przypominając wspólnie z dziećmi nazwę każdego z nich.

Zapowiadamy dzieciom, że zamierzamy upichcić wspólnie owocowe lody. Instrukcją wykonania lodów będzie – trochę przeze mnie przerobiona – piosenka Magical Rainbow Stew, którą zaczerpnęłam od mojej ulubionej filcowej twórczyni – Wendy z Flannel Board Fun (https://flannelboardfun.com/, bardzo polecam śledzenie jej kanału na You Tube, gdzie piosenkę tę można usłyszeć: https://www.youtube.com/watch?v=oE1M7ucAAN0)

A oto moja – lodowa wersja tego utworu:

Take a banana, put it in the bowl.
Stir it and freeze it. It’s getting cold.
Take it out. What’ll it be?
The yummiest yellow ice cream you ever did eat!

W czasie śpiewania powyższej zwrotki wrzucamy do miski jeden owoc (tu akurat banan), udajemy, że mieszamy miksturę, a potem szczękamy zębami, żeby pokazać, że robi się zimno. Lodowe gałki wyjmujemy z miski za pomocą łyżki do lodów i umieszczamy na tablicy w wafelku.

Po kolei każdy z owoców zamieniamy w lody, oczywiście cały czas śpiewając adekwatną zwrotkę, aż utworzy się na stożku piękna kolorowa piramidka, albo nawet dwie.

Lody gotowe, a więc przystępujemy do degustacji. W tym celu rozdajemy dzieciom papierowe lodowe kubeczki, np. takie z Flying Tiger:

A do naszej miski wrzucamy spory zapas kulek w różnych kolorach, mogą to być kulki zrobione z kolorowych papierów lub bibuły albo np. takie włochate pompony:

Nauczyciel łyżką do lodów nakłada dzieciom „lodowe” kulki do papierowych kubeczków. Od starszych przedszkolaków możemy wymagać sformułowania prośby: „Can I have some ice cream, please?”.

A na pytanie nauczyciela: „What flavor?” – oczekujemy odpowiedzi, np.: „One banana and one strawberry, please”. Na pewno znajdą się też dzieci chętne, by wcielić się w rolę lodziarza. Czemu nie?

Po takiej zabawie możemy zaprosić uczniów do wykonania pracy plastycznej. Mogą namalować swoje ulubione lody, albo np. wykleić je za pomocą kulek z bibuły.

A jakie są Wasze lodowe pomysły? Zapraszam do dzielenia się w komentarzach.

Smacznego! 🙂

Opublikowano 2 komentarze

Co w morzu piszczy? – podwodna zabawa w chowanego

Letnie zajęcia to dobry moment na oswojenie rybek, ośmiornic, rekinów i innych morskich stworzeń.

Nie wiem, jak Wy, ale ja na okoliczność tego tematu jestem dość dobrze zaopatrzona. Posiadam kilka różnych zestawów podwodnych zwierząt: od tradycyjnych flashcards, przez kąpielowe zabawki, czy mini-akwaria na rzepy oraz drewniane rybki z magnesem do łowienia na wędkę, aż po moje ulubione pomoce filcowe. Te ostatnie chciałabym Wam dziś przedstawić, oczywiście wraz z moimi pomysłami na ich wykorzystanie.

Poznajcie moich milusińskich, którzy oczywiście najlepiej prezentują się na niebieskim tle:

Do wprowadzenia nazw podwodnych zwierząt korzystam najczęściej z jednej z dwóch zaprezentowanych niżej piosenek. Śpiewając, po kolei umieszczam na tablicy mieszkańców oceanu i demonstruję przypisane każdemu z nich gesty, oczywiście zachęcając uczniów do pokazywania razem ze mną.

ANIMALS IN THE SEA
(na melodię ”The Wheels Of The Bus”)

The crab in the sea goes snap, snap, snap, (nasze dłonie naśladują szczypce kraba)
The crab in the sea goes snap, snap, snap,
all day long.

The fish in the sea goes… (niemy dźwięk ustami)
The turtle in the sea goes hide and seek… (zakrywamy i odsłaniamy twarz rękoma)
The seahorse in the sea goes up and down… (poruszamy ręką w górę i w dół, dłoń lekko zaokrąglona)
The starfish in the sea goes blink, blink, blink… (dłoń zamyka się i otwiera – robi gwiazdki)
The octopus in the sea goes wiggle, wiggle, wiggle… (machamy naprzemiennie palcami dłoni)
The shark in the sea goes hunting, hunting, hunting… (robimy z dłoni płetwę rekina nad głową)

COLOURS OF THE SEA
(na melodię ”Twinkle Twinkle Little Star”)

Red and yellow, blue and green,
these are the colours of the sea.
Red like a crab, yellow like a fish,
blue like a shark and green like a seaweed.

Red and yellow, blue and green,
these are the colours of the sea.
Red like an octopus, yellow like a starfish,
blue like a seahorse and green like a turtle.

Do utrwalania wprowadzonego słownictwa proponuję dwie zabawy przy użyciu filcowej tablicy.

  1. Kalambury – jedno dziecko staje tyłem do tablicy, a przodem do grupy. Nauczyciel wskazuje wybrane zwierzę na tablicy, a dzieci mają je pokazać za pomocą gestów dziecku zgadującemu. Od dzieci starszych możemy wymagać udzielenia odpowiedzi w postaci pytania: Is it a…? I wtedy grupa odpowiada: Yes, it is albo: No, it isn’t.

  2. What is missing? w nowej odsłonie – nauczyciel odwraca tablicę tyłem do dzieci i zakrywa jedno ze zwierząt filcową muszlą. Następnie odwraca tablicę z powrotem w stronę uczniów i recytuje rymowankę:

    Look around really well.
    Who is hiding behind the shell?

    Rymowankę można też zaśpiewać na melodię ”Mary Had A Little Lamb”, powtarzając odpowiednią liczbę razy drugą połowę każdego z wersów:

    Look around really well, really well, really well.
    Who is hiding behind the shell, behind the shell?

    Uczniowie zgadują, które stworzenie schowało się za muszlą. Po przyswojeniu rymowanki rolę nauczyciela może przejąć któreś z dzieci. Można zaskoczyć dzieci, zakrywając nagle np. dwa zwierzaki. Muszla jest dość pojemna.


Jak Ci się podoba w moim podwodnym filcowym świecie? Będzie mi bardzo miło, jeśli napiszesz o tym w komentarzu.

A jeśli chciałbyś/chciałabyś stworzyć własny podmorski zestaw, zapraszam po szablony do druku.
Ostrzegam, czeka Cię trochę wycinania, ale wystarczą dobre nożyczki, muzyka lub audiobook w tle, odrobina cierpliwości i na pewno dasz radę :).

Tutaj i tutaj poczytasz więcej na temat tablicy filcowej, a tutaj dowiesz się, jak samodzielnie ją skonstruować.

Życzę owocnych wakacyjnych zajęć! 🙂